تفاوت ضد یخ سبز، قرمز آبی و انتخاب درست
خیلی از رانندگان جلوی قفسه ضد یخ میمانند و نمیدانند رنگ سبز، قرمز یا آبی روی بطری واقعا چه معنایی دارد. استانداردهای بینالمللی خودروسازی رنگ خاصی را برای هیچ ضد یخی اجباری نکردهاند، پس هر سازنده رنگ دلخواه خودش را انتخاب میکند؛ اما تفاوت ضد یخ سبز قرمز آبی در واقعیت به نوع فناوری افزودنی ضدخوردگی هر محصول برمیگردد، همان چیزی که عمر مفید و سازگاری آن با موتور خودرو را تعیین میکند. در ادامه این راهنما از پالیرون اویل، پشت هر رنگ را باز میکنیم تا بدون سردرگمی، انتخاب درستی برای موتور بنزینی یا دیزلی خودرویتان داشته باشید.
تفاوت ضد یخ سبز، قرمز و آبی در فناوری ساخت
نقطه شروع برای فهمیدن تفاوت ضد یخ سبز قرمز آبی، نگاه کردن به نوع مواد ضدخوردگی داخل هر فرمول است، نه خود رنگ. سه خانواده اصلی فناوری در بازار وجود دارد که هرکدام عملکرد و طول عمر متفاوتی به مایع خنککننده میدهند.
ضد یخ سبز و آبی (فناوری معدنی IAT)
ضد یخهای سبز و آبی معمولا با فناوری IAT یا اسید معدنی ساخته میشوند. پایه این محصولات اتیلن گلیکول است که با سیلیکات و فسفات ترکیب شده تا لایهای محافظ روی سطح داخلی رادیاتور و بدنه پمپ آب ایجاد کند.
نکات مهم این دسته:
- قدیمیترین و رایجترین نوع ضد یخ در خودروهای مونتاژ داخل و مدلهای قدیمیتر
- عمر مفید کوتاهتر، معمولا بین ۲ تا ۳ سال یا حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار کیلومتر
- محافظت خوب در برابر خوردگی اما با گذشت زمان افزودنیها تجزیه میشوند و باید زودتر تعویض شوند
- نقطه جوش نسبتا پایینتر نسبت به نمونههای آلی، چیزی حدود ۱۱۰ درجه سانتیگراد
این نوع ضد یخ معمولا همزمان با تعویض بهترین روغن موتور بنزینی برای خودروهای ایرانی در تعویضهای دورهای بررسی میشود، چون هر دو به یک بازه سرویس نزدیک هستند.
ضد یخ قرمز (فناوری آلی OAT)
ضد یخ قرمز از فناوری OAT یا اسید آلی استفاده میکند و به جای سیلیکات، از اسید کربوکسیلیک برای مهار خوردگی بهره میبرد. تفاوت اصلیاش با نوع سبز این است که به جای پوشاندن کل سطح داخلی سیستم خنککننده، فقط نقطهای که خوردگی در آن شروع شده را هدف میگیرد. همین ویژگی باعث میشود عمر مفید آن به مراتب بیشتر شود، معمولا تا ۵ سال یا حدود ۱۵۰ هزار کیلومتر. این نوع ضد یخ برای رادیاتورهای آلومینیومی که در خودروهای جدیدتر رایج شدهاند مناسبتر است و به همین دلیل بیشتر خودروهای اروپایی و آمریکایی تولید سالهای اخیر آن را توصیه میکنند.
ضد یخهای ترکیبی HOAT و رنگهای نارنجی و صورتی
دسته سوم، فناوری HOAT است که ترکیبی از دو روش قبلی محسوب میشود؛ هم مقداری سیلیکات دارد و هم پایه اسید آلی. این ترکیب باعث شده رنگهای نارنجی، صورتی و حتی زرد هم وارد بازار ضد یخ شوند تا از دو نوع قبلی متمایز باشند.
| فناوری | رنگ رایج | عمر تقریبی |
|---|---|---|
| IAT (معدنی) | سبز، آبی | ۲ تا ۳ سال |
| OAT (آلی) | قرمز | ۵ سال |
| HOAT (ترکیبی) | نارنجی، صورتی | ۳ تا ۵ سال |
نکتهای که در انتخاب باید جدی گرفت این است که این تقسیمبندی رنگی توسط همه برندها به یک شکل رعایت نمیشود، پس تکیه کردن صرف به رنگ بدون چک کردن مشخصات فنی محصول میتواند گمراهکننده باشد.
استانداردهای G11، G12 و G13 و تفاوت عمر مفید هرکدام
کنار فناوری IAT و OAT، برند فولکسواگن یک دستهبندی دیگر هم به بازار ضد یخ اضافه کرده که امروز بسیاری از سازندگان خودرو و حتی تولیدکنندگان روانکار در ایران از آن استفاده میکنند: استانداردهای G11، G12 و G13. این کدها در واقع زبان مشترکی هستند که به مصرفکننده کمک میکنند بدون نیاز به دانستن جزئیات شیمیایی، نوع فناوری و طول عمر ضد یخ را تشخیص دهد.
G11 معادل همان فناوری معدنی IAT است و روی محصولات سبز و آبی درج میشود. عمر مفید آن معمولا بین دو تا سه سال است و بیشتر برای خودروهای قدیمیتر یا مدلهایی با موتور سادهتر توصیه میشود که سیستم خنککنندهشان به محافظت سنگین در برابر خوردگی نیاز چندانی ندارد.
G12 و نسخههای اصلاحشده آن یعنی G12 پلاس و G12 پلاسپلاس، معادل فناوری OAT هستند و روی بطریهای قرمز رنگ دیده میشوند. این استاندارد برای خودروهایی طراحی شده که رادیاتور آلومینیومی دارند و تحت فشار حرارتی بیشتری کار میکنند، به همین دلیل عمر مفیدش تا پنج سال یا حدود صد و پنجاه هزار کیلومتر میرسد.
جدیدترین نسخه یعنی G13 از پایه پروپیلن گلیکول به جای اتیلن گلیکول استفاده میکند که سمیت کمتری دارد و برای محیط زیست دوستانهتر است. این نوع معمولا به رنگ بنفش یا صورتی عرضه میشود و از نظر عملکرد و طول عمر شبیه G12 پلاسپلاس عمل میکند، با این تفاوت که در صورت نشتی یا دفع، آسیب کمتری به محیط اطراف خودرو وارد میکند.
نکتهای که در انتخاب بین این سه استاندارد باید مد نظر داشت این است که کد درجشده روی بطری، دقیقتر از رنگ ظاهری راهنمای شماست، چون همانطور که در بخش قبل اشاره شد، رنگها همیشه استاندارد ثابتی ندارند اما کدهای G11 تا G13 معمولا مطابق مشخصات فنی واقعی محصول درج میشوند.
این استاندارد به خصوص برای خودروهای سنگین و دیزلی که فشار حرارتی بیشتری به سیستم خنک کننده وارد میکنند اهمیت دارد؛ به همین دلیل در انتخاب بهترین روغن دیزلی برای کامیون و تراکتور در تابستان هم توصیه میشود کنار روغن، وضعیت ضد یخ خودرو هم چک شود.
نتیجهگیری
در نهایت تفاوت ضد یخ سبز قرمز آبی چیزی فراتر از یک انتخاب سلیقهای است و مستقیم به فناوری ساخت، سازگاری با رادیاتور و عمر مفید مایع خنککننده موتور شما برمیگردد؛ پس بهترین راه، چک کردن کتابچه راهنمای خودرو و کد استاندارد درجشده روی محصول است، نه صرفا رنگ بطری. اگر هنوز مطمئن نیستید کدام نوع برای موتور بنزینی یا دیزلی خودروتان مناسب است، میتوانید برای خرید انواع ضد یخ اورجینال و استاندارد از فروشگاه اینترنتی پالیرون اویل دیدن کنید و با اطمینان خاطر برای سیستم خنککننده خودروی خود خرید کنید.